Prośba
Prośba
Czy potrzebny ból i łzy
By usłyszeć wypłowiałe słowa
Wspólne życie po prostu my
Ty i ja to szczęścia połowa
Dobrze kroczyć tak we dwoje
Dając radość tym w potrzebie
By odeszły niepokoje
Jakże miłość nieść bez Ciebie
Służyć życia codziennością
Człowieczeństwem tym zwyczajnym
Wspierać bytu ułomnością
Być człowiekiem być normalnym.